WINTER

Winter. Je ziet weer de bomen
door het bos, en dit licht
is geen licht maar inzicht:
er is niets nieuws
zonder de zon.

En toch is ook de nacht niet
uitzichtloos, zo lang er sneeuw ligt
is het nooit volledig duister, nee
er is de klaarte van een soort geloof
dat het nooit helemaal donker wordt.
zo lang er sneeuw ligt is er hoop.
(Herman de Coninck; uit: Zolang er sneeuw ligt .van Oorschot 1975)

Het nieuwe jaar begon prachtig. Als je je aandacht niet enkel richtte op ongemak en overlast tenminste. Want dan zag je schoonheid, en héél veel plezier, zoals van kinderen die hun eerste échte winter meemaakten en van ouderen die zeiden dat het ‘kind in hen’ weer werd aangesproken. Politieagenten die tijdens hun nachtdienst een beschadigde Nijntje-sneeuwpop herstelden…
Dichter Herman de Coninck ziet nog meer: hoop. ‘Zo lang er sneeuw ligt is er hoop’ eindigt hij zijn gedicht. En hij spreekt van ‘de klaarte van een soort geloof dat het nooit helemaal donker wordt.’
En over hoop gesproken: ik werd getroffen door het verhaal van de Joodse hoogleraar David Shulman in Trouw (15 januari 2026) dat Stevo Akkerman schreef. Zijn grootste drijfveer is het samenleven van Joden en Palestijnen. Hij is al zo’n 20 jaar betrokken bij de Joods Palestijnse organisatie Ta’ayush (co-existentie) die ontmoetingen organiseert over de muur heen. Hij ziet hoe het Israël waar hij van houdt wordt gegijzeld door extremisten. Toch gaat hij niet in op aanbiedingen van universiteiten om het land te kunnen verlaten en is nog elke week op de Westelijke Jordaanoever. “Het is belangrijk voor mij de Palestijnen niet in de steek te laten.” zegt hij.
Hij analyseert wat hij ziet en zegt: “Toch ben ik niet zonder hoop. Niet uit optimisme, maar omdat hoop een spirituele handeling is: je kunt niet weten wat het effect is van zelfs de kleinste morele daad.”
Ds. Renske Zandstra

Klik op Onderweg februari 2026 om deze te lezen.
Voorgaande nummers kunt u lezen via het tabblad 'Over ons' bij Kerkblad Onderweg.